_{پناهگاه شبم گیسوی سیاه تو بود}

_{اگر به عشق تو دیوانگی گناه منست}

_{ز من رمیدن و بیگانگی گناه تو بود}

_{دلم به مهر تو یکدم غم زمانه نداشت}

_{که این پرنده ی خوش نغمه در پناه تو بود}

_{عنایتی که دلم را همیشه خوش میداشت}

_{اگر نهان نکنی لطف گاهگاه تو بود}

_{بلور اشک ، به چشمم شکست وقت وداع}

_{که اولین غم من ، آخرین نگاه تو بود !}