تبليغاتX
زیباترین شعرهای عاشقانه
زیباترین شعرهای عاشقانه

وقتی دلگیری و تنها

در خفا بود که

ناگه رخ او در نظرم پیدا شد

لحظه ای سخت نگاهش به نگاهم افتاد

شبنمی بر رخ زیبایش بود

گفتمش

             راست بگو

نام قشنگ تو چه شد؟

گفت :

                        رویا

بعدها دریافتم آن محبت که به آن دلباختم

                                                        لحظه ای رویا بود

نوشته شده در دوشنبه 28 مرداد1387ساعت 10:13 بعد از ظهر توسط بهامین| |
کاش مي شد با تو بودن را نوشت ....

 تا که زيبا را کشم بر هر چه زشت ...

کاش مي شد روي اين رنگين کمان ...

مي نوشتم تا ابد با من بمان

نوشته شده در جمعه 25 مرداد1387ساعت 1:40 بعد از ظهر توسط بهامین| |

با من بمان اي همصدا ، تا آخره اسم سفر

                        از جاده هاي پر خطر ، اين خسته را با خود ببر

با من بخوان اي همنوا ، شعر سپيد عاشقي

         اين واژه را با هر زبان ، تنها توئي که لايقي

من صد بيابان عاشقم ، درياي عشقم را ببين

                         از آسمان قلب من ، گلهاي حسرت را بچين

در کوچه هاي عاشقي ، من عابري دلخسته ام

           از من گذشتم با دلم ، چون بر دلت دل بسته ام

در فصل سرد عاشقي ، من گرم پندار توام

                          در وصف عشقت مانده ام ، حالا پي شعري نوام

در شهر بي سامان شب، با ياد تو من شاعرم

            از قصه هاي شهر شب ، تنها توئي در خاطرم ....

نوشته شده در جمعه 25 مرداد1387ساعت 1:4 قبل از ظهر توسط بهامین| |
 

آرزویم اینست:

 

نتراود اشک در چشمان تو هرگز …..

 

مگر از شوق زیاد …

 

و به اندازه ی هر روز ، تو عاشق باشی ….

 

عاشق آنکه تو را می خواهد …

 

و به لبخند تو از خویش رها می گردد

 

و تو را دوست بدارد به همان اندازه

 

که دلت می خواهد…

 

آرزویم اینست………

نوشته شده در یکشنبه 20 مرداد1387ساعت 6:11 بعد از ظهر توسط بهامین| |

هی فلانی!

    می دانی؟!

می گویند

رسم زندگی چنین است :

می آیند ...    می مانند  ...

عادتت می دهند ...   و می روند ...

و تو در خود می مانی

       و تو تنها می مانی!

   راستی!    نگفتی!

آیا رسم تو نیز چنین است؟!   

            مثل همه ی فلانی ها ؟!

نوشته شده در یکشنبه 20 مرداد1387ساعت 1:13 بعد از ظهر توسط بهامین| |
کوه به کوه ٫  آدم به آدم

این روزها

                 کسی به کسی نمی رسد

کمی چای که می نوشی

فکر می کنی

دنیا چقدر کوچک می شود

                                        اندازه ی همین کف دست

یا این رگ کوچک 

                              که دارد هی بالا و پایین می پرد

نگاهش که می کنی

سرت گیج می رود

میان این خطوط سر در گم

                                      گم می شوی

خط اول را دیده ندیده

خط بعدی شروع می شود

خط بعدی

خط بعدی

 

خط

...

خط روی خط می افتد

 

 الو ..........  الو

                               صدا به صدا نمی رسد

-                                                                                        آدم به آدم

                                    ......

نوشته شده در یکشنبه 20 مرداد1387ساعت 12:58 بعد از ظهر توسط بهامین| |

ای فلانی!

    زندگی شاید همین باشد.

                    یک فریب ساده و کوچک...

آن هم

  از دست عزیزی که تو

                     دنیا را جز برای او

                                       و جز با او

                                                        نمی خواهی...

نوشته شده در یکشنبه 20 مرداد1387ساعت 0:58 قبل از ظهر توسط بهامین| |
دنیا را بد ساختند.

کسی را که  دوست داری٬ دوستت ندارد

کسی که تو را دوست دارد٬ دوستش نداری

اما...

کسی که تو دوستش داری و او هم دوستت دارد٬

به رسم و آیین زندگانی به هم نمی رسند٬

و این رنج است

زندگی یعنی این.

دکتر علی شریعتی

نوشته شده در یکشنبه 20 مرداد1387ساعت 0:56 قبل از ظهر توسط بهامین| |

احساس سوختن به تماشا نمی شود

آتش بگیر تا که بدانی چه می کشم

نوشته شده در یکشنبه 20 مرداد1387ساعت 0:45 قبل از ظهر توسط بهامین| |